Hakkımızda

Nasıl başladı

ASTRO bir ürün fikriyle değil, bir gözlemle başladı. Karşılama görevi üstlenen makineler insanlara bakmıyordu; ekranlarına dokunulmasını bekliyorlardı. Oysa bir insanın bir başkasına yöneldiğini gösteren ilk işaret konuşması değil, başını ona çevirmesidir.

Ekip önce bu tek hareketi doğru yapmaya çalıştı: sesin geldiği yöne dönmek. İlk denemeler bir masa üzerinde, tek eksenli bir motor ve dört mikrofonluk bir diziyle yapıldı. Duvardan yansıyan ses, motorun kendi gürültüsü ve işleme gecikmesi yüzünden kafa ısrarla yanlış yöne döndü.

Bugün ASTRO'nun karar katmanındaki kuralların çoğu, o hataların tek tek ölçülüp giderilmesinden geriye kalanlardır. Hangi açıdaki sesin anında kabul edileceği, hangisinin ısrar isteyeceği, kafanın hiç denememesi gereken açının nerede başladığı — hepsi tahminle değil ölçümle konuldu.

Yaklaşımımız

Ölçmeden değiştirmiyoruz. Bu yığında yavaş göründüğü için değiştirilen pek çok şeyin aslında bir aktarım sorunu olduğu ortaya çıktı; algoritmaya dokunmak sorunu gizlemekten başka işe yaramazdı.

Bir davranışın nedenini söyleyemiyorsak, o davranışı ürüne koymuyoruz. Sistemin her kritik değeri, nereden geldiği yazılı olarak duruyor.

Çalışma alanlarımız

• Sosyal robotik ve insan-makine etkileşimi
• Görüntü ve ses verisinin birlikte değerlendirilmesi
• Gömülü hareket kontrolü ve kalibrasyon
• Cihaz üzerinde çalışan tanıma modelleri
• Otonom hareket ve çevre algısı

Ekip

Donanım tasarımı, gömülü yazılım, algı ve etkileşim tasarımı aynı masada yürüyor. Bir kararın mekanik, elektronik ve yazılım tarafındaki sonuçları ayrı ayrı değil birlikte konuşuluyor.